Μαυρος κυκνος

Ένας αναγνώστης του μπλογκ έκανε την πρώτη του πρόταση και τον ευχαριστώ πολύ για αυτό:

Imageυ

Ηρωας,ενας δεκατριάχρονος νεος,ο Τζεισον.

Καθένα από τα δεκατρία κεφάλαια του βιβλίου παρακολουθεί έναν μήνα της ζωής του Τζέισον, από τον Ιανουάριο του 1982 έως τον Ιανουάριο του 1983 στην περίοδο αυτή γίνεται και ο πόλεμος των Faukland (Αγγλία και Αργεντινή επί πρωθυπουργίας Thatcher). Ο συγγραφέας μιλάει για τη ζωή του Jason ο οποίος πλησιάζει στα 13 του χρόνια.

Ο Τζέισον προσπαθεί να επιβιώσει έχοντας να αντιμετωπίσει τη βία και τις κοροϊδίες στο σχολείο, λόγων της βραδυγλωσσίας και του τραυλισμού του, τις οποίες αποδίδει στον «Δήμιο», τον φανταστικό διώκτη του, ο οποίος είναι ουσιαστικά ο βραδύγλωσσος εαυτός του.

Στη διάρκεια αυτής της ιστορίας, ο ήρωας βαδίζει προς την ωριμότητα, αντιμετωπίζοντας πρόσωπα και εμπειρίες που τον διαμορφώνουν: Το πρώτο δυσάρεστο τσιγάρο, το πρώτο φιλί, ο πόλεμος των Φώκλαντ και ο θάνατος. Μια μποέμ μετανάστρια που του θέτει ερωτήματα για την ομορφιά και την τέχνη. Η οικονομική ύφεση επί Μάργκαρετ Θάτσερ. Ο Καταυλισμός των τσιγγάνων και η υστερία που προξενεί στο χωριό με φόντο το διαζύγιο των γονιών του. Επίσης προσπαθεί να καλύψει το ότι γράφει ποίηση γιατί αυτό δεν ταιριάζει καθόλου με τον περίγυρο του αλλά σε αυτό βρίσκει ένα αδιέξοδο ή είναι μια ανάγκη του.

Δε το έχω διαβάσει,όμως μπηκε στη λιστα των βιβλίων που πρέπει να αγοράσω.Σε ευχαριστω πολύ για την πρόταση σου.Περιμένω να πεις και εσύ δυο λόγια! 😉

Advertisements

3 Σχόλια (+add yours?)

  1. A Demented ShArk
    Μάι. 11, 2012 @ 12:07:04

    Δεν ξέρω τι να πω, χωρίς να κάνω κάποιου είδους spoil που θα χαλάσει το ενδιαφέρον των υπολοίπων για το βιβλίο:) Η αλήθεια είναι πως αρχικά, αυτό που με τράβηξε στο βιβλίο ήταν η… φωτογραφία στο εξώφυλλο. Στην πραγματικότητα όμως, ακόμη και η περίληψη δεν αρκεί για να καταλάβει κανείς την εξαιρετική δουλειά που έκανε ο David Μitchell με τους χαρακτήρες του και με τη σύνθεση της ιστορίας. Αρκεί να προσθέσω πως κάθε φορά που πάω να δανείσω αυτό το βιβλίο σε κάποιον, διστάζω, και τελικά καταλήγω να το διαβάζω εγώ από την αρχή:) Πιστεύω πως είναι το καλύτερο από τα βιβλία του.

    Απάντηση

  2. bookseaters
    Μάι. 11, 2012 @ 12:22:09

    Εμένα προσωπικά με έπεισες να το διαβάσω.Ίσως γιατί ξέρω αυτο το συναισθημα,το να δυσκολευεσαι να δανεισεις ενα βιβλιο σου σε καποιον,επειδη εισαι τοσο δεμενος μαζι του.Με την πρωτη ευκαιρια θα το διαβασω και θα σου πω και εγω τη γνωμη μου!Σε ευχαριστω για αλλη μια φορα!Καλη συνεχεια σε ο,τι και αν κανεις!

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: